De
Idealist – Maart
Jarig
Mijn vrouw Ria is onlangs jarig geweest. Een week later komen op vrijdag enkele vogelvrienden voor haar verjaardag op de koffie. De dames hebben hun eigen gespreksstof. De vakantie’s komen in beeld. De datums worden op de kalender genoteerd. Elkanders vogels verzorgen in de vakantie of tijdens ziekte hoort bij ons tot een vriendendienst. Wij mannen zitten wat bij elkaar. Het gehoor werkt niet optimaal. Het gebabbel op de achtergrond van de dames stoort lichtelijk. De avond begint en eindigt, u raad het al, over de vogels. Het broedblok wat ik kort geleden had verandert verscheen op de salontafel. Zowel de plus- als de minpunten kwamen ter sprake. Ik zei: ‘weet je wat, ik ga het een jaartje proberen.’ Jullie horen de resultaten wel. Na het eerste drankje werd de stemming wat gemoedelijker onder elkaar. Het duurde dan ook niet lang of de voer emmer verscheen op de tafel. Geïnteresseerd haalde een ieder zijn hand door het zaad heen. Een ieder verdedigde zijn eigen steunpunt over de samenstelling van het zaad. Tenslotte kwam de euro prijs ter sprake. Wie is het goedkoopste. Wie levert het beste voer voor een redelijke prijs. De verhalen kwamen los van vogel voor en na. De tijd ging snel. De zaterdag was al in zicht. Tijd voor onze vogeldag.
Vroege vogel
Zondagochtend ben ik niet in bed te houden. Meestal stap ik in de schemer mijn bed uit. Eet wat en pak mijn fiets. Ik rijd op mijn gemak naar het Balijbos. Ik hoor en zie daar mijn vogelvrienden. Op een enkele hond met vriend na, kom ik meestal niemand tegen. In deze tijd van het jaar stop ik op mijn favoriete stek. De treur-, knot- en krulwilgen beginnen al tot leven te komen. Dikke knoppen en zelfs al beginnende groene blaadjes laten zich zien. Met de snoeischaar knip ik mooie volle takjes af en stop deze in mijn fietstas. Ik weet dat ik mijn Elegant parkieten hiermee een groot plezier doe. Ik fiets verder langs mijn favoriete plekjes door het bos. Als ik dan thuiskom haal ik de takjes uit de fietstas en geef ze aan mijn vogels. Eenmaal in de kooi beginnen ze er direct aan te eten. Zelfs de bast is een traktatie voor ze. Ik neem plaats op de kruk die bij de kooien staat en geniet van de vreugdevolle capriolen die ze dan maken. Ze dansen en lopen rondjes op en om de takken. Daar kan ik een hele tijd van genieten.
Rumoerig
Het viel mij vanmorgen op dat het erg rumoerig onder de vogels in het bos was. Van huis uit is mij geleerd daar goed op te letten. Bij een ‘binnenwind’, westenwind, zal, als de tijd daar is, alles goed groeien in de natuur. Zo ook bij de vogels, zowel in de natuur, als bij ons in de kweekkooien. Anders is het bij een ‘bovenwind’, een oostenwind. Dan zijn de activiteiten ver te zoeken. Wij als vogelkwekers kunnen dan wat bijverwarmen als we vroeg willen broeden. Zowel in de glazen kassen als in de natuur of de kweekhokken kwakkelt de natuur bij een bovenwind. De uitkomsten in de vogelnesten geeft zich te raden.
In het bos vind ik na enig zoeken half verrotte boomstammen. Van deze kun je met je handen stukken afhalen en in zakken meenemen. Zij leveren mij uitstekend nestmateriaal op. Het is zijdezacht en ideaal van vochtigheid. De bijgeleverde insecten kunnen geen kwaad doen. Toen ik thuis kwam met de buit, heb ik de stukken verrot hout fijn gemaakt en in de broedblokjes gedaan. Als ik in de middag bij de vogels ga kijken, vliegen de stukken houtmolm door het invlieggat naar buiten. De dames Eleganten hebben het erg naar hun zin.
Krachtvoer
Als ik bedenk dat de productie van eieren in de vogels nu in volle gang is, geef ik dagelijks een krachtvoer van gekiemd taugé, zonnepitten, boekweit zaden en opfokvoer erdoor gemengd. De vogels vinden dit lekker en eten er gretig van. Nog voor de eieren van een schaal worden voorzien, moeten alle benodigde stoffen in het eigeel opgeslagen liggen voor de groei van de jongen.
Nu ik in de laatste volle week van de maand maart ben, trek ik de stekker uit het stopcontact voor extra verlichting. Dat is niet meer nodig. Bij het controleren van de nestblokken constateer ik de eerste eieren.
Geluk
De laatste zaterdag van maart ben ik weer eens op bezoek geweest bij collega kanariekweker. Bij hem had ik de vorige keer wat adviezen achtergelaten om betere kweekresultaten te verkrijgen. Het inzicht vanuit een andere hoek van de liefhebberij heeft duidelijk vruchten afgeworpen. Waar verleden jaar 60% van de jongen met stip ten gronde ging, is dit nu nog geen 5%. Allereerst is er meer en beter geventileerd, dus minder naar de gasrekening gekeken. Het drinkwater is een klein beetje aangezuurd met appelazijn, 1½ cl per liter drinkwater. Dit is om de bacteriën druk wat tegen te werken als er soms bacteriën aanwezig zouden zijn. Ze gedijen minder in een zuur milieu.Wat ik nu zie zitten, is het resultaat van de eerste broedronde en ziet er prima uit. En wat mij plezier doet, de collega kanariekweker gaat s’morgens weer met plezier naar zijn vogels toe. Hij vertelde: Ik ben weer overgelukkig met mijn vogels nu die stip minimaliseert. Het gesprek vervolgde over andere vogels, daarna vertrok ik weer naar huis om mijn eigen vogels te gaan voeren. De maand maart is dit jaar uitzonderlijk wat zon en temperatuur betreft. Sinds 1900 is er niet zo een mooie maand geweest. Dit kan ik ook duidelijk aan mijn vogels zien. De broedcyclus is vervroegd dit jaar.
Tip voor de foto
Het moet u al een paar maal opgevallen zijn dat ik in elke kooi een rode baksteen heb staan. Dit doe ik zodat er voldoende slijtage aan de nageltjes op kan treden. Zij vegen dikwijls hun snavel langs de randen van de steen en gebruiken hem veelvuldig na een duik in de waterbak om hun veren weer op te poetsen. Veelvuldig wordt hij ook als zonnesteen gebruikt. Ze kunnen er heerlijk op liggen met gespreide vleugels om zo veel mogelijk van de uv straling van de zon te kunnen profiteren. De vleugels draaien ze onder de ideale hoek met de zon om zo veel mogelijk te kunnen genieten. Als je dit allemaal ziet mag je concluderen, deze vogels horen in een beschermde buitenkooi thuis. Om de vogels gemakkelijk te kunnen voeren gebruik ik een polyester voerkarretje, nu gevuld met wat takjes van de treurwilg, waarmee ik langs de kooien kan rijden.
Tot de volgende maand.
De Idealist